وضعیت

چند روز پیش یکی از همکاران قبلی شرکت را همراه خانواده اش اتفاقی در کافی شاپ دیدم. پیش امد و سلام و احوالپرسی گرم کرد و من را به خانواده معرفی کرد. کمی از خاطرات گذشته گفت و خندیدیم.

برای اینکه حرفی زده باشم و فقط لبخند تحویل نداده باشم پرسیدم اوضاع شرکت چطوره؟ گفت چی بگم آقای مهندس، افتضاح، چندروز پیش با همکاران صحیت می کردیم همه می گفتند صد رحمت به دوران شما!!!

متوجه نشدم تحسین شدم؟ متلک انداخت؟ خوب بودم یا برای آن دوران افتضاح بودم و چون الان افتضاح تر است صد رحمت به دوران من، یا بالاخره چی؟

پ.ن: خواننده های عزیز نوین و قدیمی، لطفا به رویم نیاورید سالهاست اینجا نبوده ام.